Wat heerlijk om weer eens onder de dekens te slapen! We waren wel toe aan
wat koeler weer. We hadden om 7.50 uur een afspraak met de firma Selvatura
om ons op te komen pikken voor een dag vol avontuur. Een half uurtje eerder
zaten we aan het ontbijt waar we getuige waren van een megaruzie. Meneer
stond me een partij te schreeuwen tegen z'n vrouw. Zij bleef stoïcijns op
haar
telefoon kijken. Hij werd hoe langer hoe bozer. Echt gênant, maar stiekem
best vermakelijk om naar te kijken haha! Hij stampvoette de trap op, nog
steeds volle bak scheldend. Of dat ooit nog goed komt betwijfel ik! We
liepen naar de parkeerplaats om op het busje te wachten. Er zijn hier
allerlei werklieden in de weer met een uitbreiding van het hotel. Een
telefoon kijken. Hij werd hoe langer hoe bozer. Echt gênant, maar stiekem
best vermakelijk om naar te kijken haha! Hij stampvoette de trap op, nog
steeds volle bak scheldend. Of dat ooit nog goed komt betwijfel ik! We
liepen naar de parkeerplaats om op het busje te wachten. Er zijn hier
allerlei werklieden in de weer met een uitbreiding van het hotel. Een
jongeman had de opdracht gekregen om met een steekwagen een stuk rots te
halen die hier op de parkeerplaats ligggen. Het lukte hem maar niet om dat
ding op zijn wagentje te krijgen. Michel had al aangeboden om te helpen maar
dat wilde hij niet. Hij was niet het snuggerste type en iedere keer als hij
dacht dat de steen goed lag en hij zijn wagentje achterover trok kukelde
zijn steen er weer
af. Ook dit was best amusant om naar te kijken. Even later kwam een
collega die die steen er in één beweging goed oplegde. Inmiddels was ons
busje gearriveerd en konden we instappen richting Selvatura Park. We gaan
vandaag ziplinen en een wandeling over de hanging bridges door het
nevelwoud doen. Het was nog steeds lekker fris weer met af en toe een
vlaag mist die voorbij dreef. Als eerste gingen we ziplinen. Dat is hier
allemaal strak georganiseerd. We kregen allemaal onze
