We zaten keurig om half 6 aan het ontbijt. Uitslapen is er niet bij. Om 5.50
werden we weggebracht naar het strand voor onze tocht naar Corcovado NP. We
hebben er zin. Er moest nog een meisje met ons mee waar we nog zeker vijf
minuten op moesten wachten. Dat doe je toch niet als je om
6 uur een afspraak
hebt en iedereen zit te wachten. Afijn, eindelijk is ze gearriveerd en
kunnen we vertrekken. Ongeveer halverwege bedacht ik me dat onze
wandelschoenen nog in ons huisje staan. Er is ons nog zo op het hart gedrukt
dat we dichte schoenen aan moeten doen vanwege de modder. Sh*t, sh*t,
sh*t! Ik vroeg aan Johnny of we nog terug kunnen. Nee, want we zijn al laat!
Nog een keer sh*t. Ik vroeg hem of iemand de
6 uur een afspraak
hebt en iedereen zit te wachten. Afijn, eindelijk is ze gearriveerd en
kunnen we vertrekken. Ongeveer halverwege bedacht ik me dat onze
wandelschoenen nog in ons huisje staan. Er is ons nog zo op het hart gedrukt
dat we dichte schoenen aan moeten doen vanwege de modder. Sh*t, sh*t,
sh*t! Ik vroeg aan Johnny of we nog terug kunnen. Nee, want we zijn al laat!
Nog een keer sh*t. Ik vroeg hem of iemand de
schoenen na kan brengen. Ze zitten in een gele dry bag dus zijn makkelijk
te herkennen. Johnny ging
meteen aan het bellen. Oh, wat voelde ik me schuldig. En dan eerst dat meisje
nog de maat nemen omdat ze te laat was! We waren inmiddels op het strand waar
we kennis maakten met Stephanie, onze gids van vandaag. De boot lag al klaar
in de branding en we moesten instappen want de golven waren zo heftig dat ze
de
boot nauwelijks in toom konden houden. Stephanie zei dat we een stukje
verderop nog mensen op moesten halen en dat de schoenen daar naartoe
gebracht werden. We zagen echter bij de volgende stop niks gebeuren. Nou
ja, dan maar op sandalen, we zien wel waar het schip - figuurlijk -
strand. Aan boord waren nog een viertal Nederlanders die we al enkele
keren getroffen hadden. Gezellig! Na een uurtje varen kwamen we aan bij
het Sirena Rangerstation in
verderop nog mensen op moesten halen en dat de schoenen daar naartoe
gebracht werden. We zagen echter bij de volgende stop niks gebeuren. Nou
ja, dan maar op sandalen, we zien wel waar het schip - figuurlijk -
strand. Aan boord waren nog een viertal Nederlanders die we al enkele
keren getroffen hadden. Gezellig! Na een uurtje varen kwamen we aan bij
het Sirena Rangerstation in 
