een tempel van goede huize moet komen om zijn voorgangers te overtreffen. Het mooiste was het granieten standbeeld van de God Horus in de vorm van een valk. Dat was werkelijk puntgaaf. We werden weer in de koetsjes teruggebracht. We hadden naar onze mening royaal getipt maar de jongeman was niet onder de indruk. We hoorden van de anderen dat zij dezelfde ervaring hadden. Blijkbaar is het nooit genoeg haha. Het was inmiddels de hoogste tijd voor eten. De lunch werd aan dek geserveerd en was om de vingers bij af te likken.