Nabeschouwing

We zijn inmiddels ruim een maand thuis. Het is bijna niet meer voor te stellen wat een onbezorgde, heerlijke vakantie we gehad hebben. Met de nieuwe realiteit van de coronacrisis is de hele wereld veranderd. Toch ga ik proberen om met de blik van toen deze vakantie te evalueren. De reden dat wij in februari gingen was puur en alleen de lage ticketprijs. Ik maakte me wel een tikkeltje zorgen om het weer maar dat was geheel ten onrechte. We hebben het merendeel van de tijd strak blauwe luchten gehad. Alleen de laatste paar dagen gingen anders dan gepland maar zelfs toen hebben we maar een paar uurtjes regen gehad. We hadden dus ook alle gelegenheid om te kamperen. Het gevoel van vrijheid op zo'n mooi gelegen natuurcamping is op

en top vakantie. Er waren echter ook nadelen. De avonden zijn wel erg lang. Het werd al vroeg donker en tegen negen uur hadden we het ondanks een vuurtje meestal zo koud dat we onder de dekens kropen. Daar stond tegenover dat de eerste uurtjes van de dag heerlijk waren. Als je met de kippen op stok gaat sta je ook met het krieken van de dag op. Langzaam komt de zon dan op en onder het genot van een hete kop thee is het dan genieten van de rust om je heen. Een haasje komt eens nieuwsgierig kijken wat je aan het doen bent, een vogeltje pikt een kruimeltje brood weg en de eerste zonnestralen toveren mooie kleuren op de rotswanden. De mooist gelegen camping vonden we de White House Campground