Onder het genot van een glaasje ijskoude Chardonnay zit ik dit verslag in
het zonnetje te maken. De dagen dat we van 's morgens vroeg tot aan
zonsondergang in de weer zijn liggen inmiddels achter ons. Dat wil niet
zeggen dat we niks gedaan hebben vandaag. Integendeel, het was weer een dag
vol prachtige indrukken. Het had vannacht gevroren maar toch hebben we
allebei prima geslapen. Vanochtend wilde Michel een eitje bakken maar de

olijfolie was helemaal stroperig van de kou. Ook onze waterflesjes in de
auto waren bevroren. Als eerste wordt dus een vuurtje aangemaakt. Als tweede
met het brandertje water gekookt voor thee en koffie. Toen ik het tweede
bakje wilde maken was echter ons gas op. Gelukkig hadden we ons ontbijt
toen al achter de kiezen. De zon warmde de boel al snel op. We zaten nog
zo lekker te chillen dat ik

bijna zou vergeten dat we nog in moesten checken. Rond half tien heb ik
dat maar gedaan. We pakten onze spullen voor de dag in en reden naar
Jenny's Canyon. Daar op de parkeerplaats zag ik dat we een tikkeltje
bereik hadden. Michel had de site al klaarstaan dus snel uploaden die
hap

en op pad.
Maar dat ging niet door. Als een soort Mr. Bean moest ik de telefoon
omhoog houden voor ontvangst. Iedere keer als mijn arm een stukje zakte
was het bereik weg. Dat hebben we allemaal voor jullie over haha. Na een
kwartiertje was het toch gelukt en konden we op pad voor het kleine