het heerlijk maar zodra die weg was wilden we niet te lang stilzitten. Totdat we een mooie rots vonden die als windscherm diende. Hier hebben we onze meloen burgemeester gemaakt. Michel kan toch niet lang blijven zitten dus die was met zijn camera al snel weer op pad. Hij vroeg of ik het erg vond als hij nog een bergje beklom. Nee hoor, ik vermaak me wel in het zonnetje achter de rots. Zo'n 20 minuten later was hij weer terug. Het was inmiddels 3 uur, hoogste tijd om de terugweg aan te vangen. We genoten met volle teugen! Maar toen begon de afdaling weer. Dat was pittig. We vonden het knap van onszelf dat we deze trail eerder beklommen hadden!