echt wauw was het nog niet. We reden nu de weg die we vanochtend gekomen waren weer terug. Het was tijd voor een pauze dus reden we een afrit in en wilden de stoeltjes pakken om buiten te gaan zitten. Die stonden echter nog bij de tent. Maakt niet uit, we gaan wel op de rand van de kofferbak zitten. Het brandertje kwam tevoorschijn en in een mum van tijd waren we voorzien van koffie/thee en een stuk appelgebak. Daar kan geen terras tegenop! In de loop van de middag kwamen we aan bij de Maligne Canyon. Na wat rondjes over de parkeerplaats vonden we hier een plekje. We begonnen onze wandeling bij de eerste brug. Na aanvankelijk een licht Efteling-gevoel te hebben