omhoog, een pittige klim. Daarna kregen we het mooiste stuk, we liepen nu vlak door een mooie meadow. Jammer dat het hoogtepunt qua wildflowers een maandje geleden was. Desondanks was het toch erg mooi. We moesten het laatste stuk over een simpele dirtroad teruglopen. Michel heeft zich opgeofferd en de auto opgehaald. Het was inmiddels 2 uur en de eerste druppels begonnen te vallen. We konden vanwege de afsluiting nog niet terug naar de camping. We besloten om weer terug naar Crested Butte te rijden en te kijken of we nog wat van de wedstrijd konden zien. We vielen wat dat betreft met onze neus in de boter. De regen viel inmiddels met bakken uit de hemel maar wij hadden een mooi plaatsje onder het afdak van het Visitor Center waar we de renners aan zagen komen. Ook konden we

rechtstreeks het televisie- verslag volgen omdat iemand zijn laptop daar had staan. We zagen onszelf voorbij komen! Het was een internationale uitzending dus we hebben maar even naar jullie gezwaaid. Tegen vier uur was de wegafsluiting voorbij en konden we weer naar de camping. Het klaarde gelukkig op en natuurlijk ging meteen de fik erin. Het hout was best vochtig dus dat was nog een heel karwei. Het rookte flink maar de heren wilden toch geen hout kopen, een echte survivaller doet dat niet. We maakten onze restjes wat betreft eten op. Dat was voor Tim knakworstjes en voor ons pasta met saus, sourcream en geraspte kaas. De laatste restjes bier en wijn gingen ook op. Rond half 9, toen het vuur net lekker brandde, begon het weer volop te regenen dus doken we de tent maar in. Ik vrees dat we morgen een kletsnatte tent in moeten pakken.