Vandaag hadden we een lange rijdag voor de boeg. We zijn dan ook vroeg opgestaan. Natuurlijk hebben we elkaar eerst gefeliciteerd met onze 22e trouwdag. Waar blijft de tijd toch! We dumpten onze vuilwatertanks en namen nieuw water in. Rond kwart over 7 waren we op pad. Gelukkig hoefden we niet meer door het hectische verkeer van de grote stad. Wel reden we de eerste 100 km over een enorm slechte weg. Wat een gaten! We hebben normaal weinig last van getril in de camper maar nu heb ik de magnetronschaal er maar uitgehaald en op bed gelegd. Ook een doekje tussen de hordeur verminderde het klapperen. We wilden buiten de deur ontbijten. We deden dit bij Kelley's Familyrestaurant. We moesten inmiddels ook weer tanken maar de

benzine hier in Illinois is schrikbarend duur. Overal dik boven de $ 4 per gallon. Gelukkig veranderde dit toen we de grens met Wisconsin passeerden. We tankten nu voor 3,679. Toen ik af ging rekenen had de jongeman medelijden met mij omdat ik zoveel moest betalen. Ach, we hebben de camper zo ongeveer voor niks denk ik dan maar. Ik geloof niet dat we gauw een camper zullen gaan huren als we er de volle mep voor moeten betalen. Veel te duur in het verbruik! We genieten er wel steeds meer van en snappen nu ook dat echte camperaars niet anders willen. We merken wel dat we veel minder buiten leven dan als we met een tent kamperen. Dan ben je afhankelijk van een fikkie om te kunnen koken (althans wij) en je gaat toch minder snel binnen zitten. Toen we eenmaal op de snelweg zaten ben ik aan het verslag van gisteren begonnen. We moeten deze weg de komende 3 dagen tot