zware tocht helemaal naar de hoogste duin. Er zat een superzwaar stuk in waar je 2 stappen maakte en als je niet oppaste er 3 terug zakte in het losse zand. Ik was keikapot. En niet alleen ik. Michel voelde 'm ook flink. De kinderen waren inmiddels dat lastige stuk al op. We namen nu een route die wat vlakker ging. Je moest dan wel een stukje verder lopen maar dat ging beter dan zo'n steil stuk. Na ruim een uur waren we boven! Het was een mooi gezicht om al die andere mensen ook naar boven te zien zwoegen. We hebben hier zeker een uur gezeten. We werden af en toe gezandstraald dus we zijn weer helemaal gescrubd en gepeeld. We wachtten