en je loopt helemaal over zwarte steentjes. Boven hebben we onder de boom een appeltje zitten eten. Het was hier heerlijk, het waaide wel hard maar dat had ook wel wat. We hebben hier even van het uitzicht zitten genieten. De volgende stop was bij de Indian Tunnel. Vorige keer dat we hier waren was dit gedeelte afgesloten. We liepen de trail naar de tunnel maar kwamen eerst nog bij de Dewdrop Cave. Natuurlijk klommen we daar ook even in. Even verderop was de Indian Tunnel. Je kon er in klimmen via een trapje. Deze tunnel was op verschillende plaatsen ingestort. Zo had je voldoende daglicht om alles goed te kunnen bekijken. We liepen naar de achterkant en daar zijn Michel en de kinderen via
de grot eruit geklommen. Ik ben terug over de trap gegaan. Het park maakte ook deze keer weer heel veel indruk op ons. We zijn in totaal 2 uur gebleven. We hadden honger en herinnerden ons nog
het Pickle's Place restaurant. Hier hadden we 2 jaar geleden een heerlijk ontbijt gehad. Ook nu hebben we er weer prima gegeten. Het restaurant zelf ziet er niet uit, plastic tafeltjes, nep houten wanden, gruwelijk lelijke, ouderwetse schilderijtjes, maar toch vinden we het er leuk. Er zaten drie oude mannetjes druk te kaarten, gewoon een gezellig sfeertje. Omdat we vanavond pas laat op de camping zullen arriveren heb ik even gebeld hoe dat moet want er zal waarschijnlijk niemand meer zijn om onze plaats aan te wijzen. Dat was totaal geen probleem, er zou op een bord onze naam met plaats komen te hangen. Toen we weer aanreden bleek dat we nog bijna 400 km moesten rijden. Dat wordt echt een latertje. Tomtom gaf aan dat we pas om 23,45 uur aan zouden komen. Onze ervaring is dat die tijden niet altijd even goed kloppen, zeker als je niet over de snelweg gaat. In Idaho Falls
moesten we nog even tanken. We betaalden nu gewoon met de credit
het Pickle's Place restaurant. Hier hadden we 2 jaar geleden een heerlijk ontbijt gehad. Ook nu hebben we er weer prima gegeten. Het restaurant zelf ziet er niet uit, plastic tafeltjes, nep houten wanden, gruwelijk lelijke, ouderwetse schilderijtjes, maar toch vinden we het er leuk. Er zaten drie oude mannetjes druk te kaarten, gewoon een gezellig sfeertje. Omdat we vanavond pas laat op de camping zullen arriveren heb ik even gebeld hoe dat moet want er zal waarschijnlijk niemand meer zijn om onze plaats aan te wijzen. Dat was totaal geen probleem, er zou op een bord onze naam met plaats komen te hangen. Toen we weer aanreden bleek dat we nog bijna 400 km moesten rijden. Dat wordt echt een latertje. Tomtom gaf aan dat we pas om 23,45 uur aan zouden komen. Onze ervaring is dat die tijden niet altijd even goed kloppen, zeker als je niet over de snelweg gaat. In Idaho Falls
moesten we nog even tanken. We betaalden nu gewoon met de credit
