onze laptop kunnen zetten. Dat was ook wel nodig want er stonden er weer een heleboel op het geheugenkaartje. Na een paar mijl zegt Denise opeens: "Wat is dit voor kabeltje?" Inderdaad, het kabeltje dat we kwijt waren. Het lag dus helemaal achterin de auto op de grond onder een andere stoel. Dan hebben we nu tenminste een reserve. Je maakt ook wel wat rommel als je zolang onderweg bent maar we proberen toch de auto een beetje fatsoenlijk te houden door af en toe wat op te ruimen maar dat lukt blijkbaar toch niet altijd. Het is ook wel  grappig dat we nog steeds nieuwe opbergvakjes ontdekken. Ze verstoppen die toch wel heel kunstig. Dat wordt over een paar dagen nog een hele toer om ze ook weer allemaal leeg te maken. De omgeving waar we doorreden was

prachtig. We hebben deze weg al 'ns gereden maar dit verveeld nooit. Vooral het kleine stukje dat we door Arizona reden was geweldig mooi. Na een poosje kwamen we weer in Nevada. Dat is ook niet te missen want uit het niets doemt er dan een gokstadje op. Schreeuwende reclames maken dit al vanaf ver duidelijk. Er is blijkbaar toch veel te verdienen aan die casino's. We hadden onze TomTom ingeprogrammeerd op Valley of Fire SP. We hadden even niet goed opgelet want we wilden dit park aan de oostkant binnenkomen en dan weer via de westkant verlaten. Het bleek dat we daarvoor al te ver doorgereden waren want Tommie stuurde ons naar de westkant. Nu moesten we het park 2 keer doorrijden maar dat was bepaald geen straf. Wat een juweeltje was dit weer. Uit het niets kwamen de rode rotsen te voorschijn. We stopten geregeld voor wat foto's maar een trail lopen zat er vandaag niet in. Daar waren de kinderen niet voor te porren na Angel's Landing van