heerlijk, een beetje koud maar goed te doen. Ik heb daarna heerlijk aan de kant in het zonnetje gezeten. Michel zat op het bankje, in de schaduw natuurlijk. De kinderen zwommen met z'n drieŽn naar het grote rotseiland in het midden. Dat was nog een flink eind maar we konden ze de hele tijd zien. Toen ze daar aankwamen hebben ze een poosje op de rotsen gezeten en zwommen toen weer terug. Het was al bijna 5 uur dus de hoogste tijd om verder te gaan. We reden eerst de Needles Highway. Prachtige weg. We stopten geregeld voor een foto. De kinderen klommen dan natuurlijk weer de rotsen op. Ze zaten soms echt hoog. Die durven ook alles. Bij een parkeerplaats aten we onze bak yoghurt op. Een ranger vertelde ons waar de kudde bizons zich bevond. Daar kwamen we