souvenirkraampje deed weer goede zaken. We reden verder richting Graskop. Ik vroeg aan Michel of hij het iets vond om met de nieuwe lift in Graskop naar de bodem van de Canyon te gaan. Ach, waarom niet? We reden het terrein op maar hadden het snel bekeken. Veel te toeristisch en bovendien ook nog eens duur. Bij de uitgang moesten we dus vrolijk R 40 aftikken omdat we 2 minuten op het terrein waren geweest. De sfeer zat er lekker in! Maar niet getreurd, er lag nog een hele dag voor ons. De Pinnacle Rock lieten we voor wat hij was. Even verderop was een parkeerplaats waar we stopten en zomaar een eindje over de paadjes richting canyon liepen. In alle rust hebben we hier even genoten van het uitzicht. Helaas waren er weer veel gecontroleerde branden waardoor de smog in de lucht hing wat het uitzicht niet bevorderde. Even later stortten we ons weer in de drukte bij God's Window. Jee, wat een hectiek hier. Het uitzicht was niet beter dan dat wij even daarvoor hadden maar de drukte was echt niet leuk. We besloten om een stuk naar boven te lopen naar het regenwoudgedeelte. Dat was een gemeen klimmetje wat natuurlijk al meteen resulteerde in een stuk minder mensen. Alhoewel het nog steeds file lopen was. Bij het uitzichtpunt was Nederlands de voertaal. We waren er eigenlijk wel klaar mee hier. We zagen dat er een paadje nog een stukje verder ging. Dat was een stuk leuker, hier was nauwelijks volk. We zochten een heel mooi
25 juli 2018
Sabie
 Sabie Town House
Gereden  0 km
Benzine ZAR 
Overige uitgaven ZAR