dag12a.htm
tuig/harnas of hoe dat ding ook heet, aangemeten. De helm op en hup, de jeep in. Het was een half uurtje rijden over een nogal hultenbultenweg. We reden door het mooie Malolotja Reserve en zagen her en der wat blesbokken. Na nog een kort stukje lopen stonden we dan op het eerste platform. Toch wel even slikken. Nu kon ik echt niet meer terug. Maar oh, wat was dit gaaf. We zoefden van platform na platform. Iedere keer was het even eng om ook daadwerkelijk van dat plankje af te springen maar het zoeven was echt heerlijk. Wat een gevoel van vrijheid! En dat voor iemand met hoogtevrees! Ik vond de suspension bridge dan ook vele malen enger. Dat wiebelbbruggetje had voor mij niet gehoeven. Het is gek maar omdat ik wist dat ik goed gezekerd was viel de schrik een heel eind weg. Ik had alle vertrouwen in onze beide begeleiders. Ze gaven precies aan wanneer je moest remmen. Ik moet er niet aan denken om daar halverwege tussen die plateautjes te blijven hangen dus ik remde pas als me dat opgedragen werd, het ging echt heel goed, ik was trots op mezelf. Michel vond het ook fantastisch en genoot volop. Na een uurtje zat de pret er echter weer op. We moesten een kwartiertje klimmen voordat we de jeep weer bereikten. Al hobbelend reden we weer terug naar de lodge waar een lekkere lunch op ons stond te wachten. Rond 11 uur waren we weer weg. We reden gedeeltelijk dezelfde weg terug omdat we nog graag het Ngwenya
24 juli 2018
Malkerns(Swaziland) - Sabie
 Sabie Town House
Gereden  0 km
Benzine ZAR 
Overige uitgaven ZAR