het pad wat breder maar waren de kettingen weg. Ik vond dit vele malen enger. Ik weet niet of het eerder schijnveiligheid was maar op het stuk zonder kettingen brak me het angstzweet aan alle kanten uit. Gelukkig waren we snel aan het einde van de kloof. Het was er overigens wel prachtig. Ter hoogte van de Höflishütte hielden we de volgende stop. Helaas was dit een jagershut die leegstond dus een versnapering zat er niet in. We hadden bovendien toch genoeg meegenomen van het ontbijt. We zaten hier lekker aan een stroompje. Het weer was vandaag erg benauwd. Daar zouden we nog flink last van gaan krijgen. We zaten hier namelijk op het laagste punt op ongeveer 1200 meter en we