ze. Een fooi geven is not done heb ik begrepen. Dat is wel lekker duidelijk zo. Toen we het kasteel ingingen moesten we natuurlijk weer onze schoenen uitdoen. Die moet je dan in een plastic zakje meenemen. Die van Michel scheurde al meteen open en Nick moest heel goed passen om zijn schoenen erin te krijgen. Ze zijn hier duidelijk andere maten gewend. Met ons zakje in de hand beklommen we de eerste van vele trappen. Ik had ergens in een reisverslag gelezen dat de binnenkant nogal teleurstellend was dus ik had niet zo'n hoge verwachtingen. Maar dat viel reuze mee! Een groot gedeelte was ingericht als museum en zodoende leerden we ook nog dat Nederlandse kanonnen gebruikt waren in de slag om Osaka ergens in de 16e of 17e eeuw. We klommen helemaal naar boven wat nog niet meeviel met die gladde slippertjes. Na een uurtje hadden we het wel gezien. Zeker de moeite waard! We liepen terug naar het guesthouse en wilden aan de bar een kopje koffie drinken want we hoefden pas over anderhalf uur de trein te hebben. Maar alle krukken stonden omhoog en er werd druk gepoetst. Alles is hier dan ook even keurig! Speciaal voor ons werd er toch nog even koffie gezet. Ze hadden hun vier maanden oude dochtertje ook daar zitten. Zo cute, wat een schattig kindje! We pakten onze spullen op en vertrokken naar het station. We namen maar een trein eerder naar Nagano. Daar aangekomen kochten we een kaartje naar
17 februari 2018
Matsumoto - Yudanaka
Bozanso   126
Overige uitgaven