het pikkedonker die honderden treden weer omhoog zouden moeten lopen. Toch zijn we aan deze afdaling begonnen en potverdriedubbeltjes, het hek was dicht. Grrr.. Gelukkig zagen we dat er een klein deurtje in het hek was dat godzijdank open ging. Het was inmiddels helemaal donker toen we de bus weer naar Kamakura Station namen. Hier gingen we op zoek naar een restaurant en kwamen we bij een Brasserie uit waar we heerlijk gegeten hebben. Rond half 8 namen we weer de Enoden trein. We zouden moeten betalen voor het laatste gedeelte omdat onze dagkaart daar niet geldig was. Er zat echter niemand meer aan de balie dus hebben we onze yens maar op zak gehouden. Gelukkig hebben we onze navigatie bij want anders zouden we ons guesthouse never nooit niet vinden. We liepen een pikdonkere steeg in en aan het einde van de weg moesten we zijn. Je ziet hier eigenlijk helemaal niet dat het