picknicktafels. We reden verder naar ons motel vanavond bij Lake Roberts. Het was een schitterende weg om te rijden. Het werd steeds groener en eindelijk zagen we weer eens echte bomen. We reden met de raampjes open en het rook heerlijk naar dennenlucht. Het was half 7 toen we bij ons motel aankwamen. We werden welkom geheten door de beheerders. Van de buitenkant zag het er maar gewoontjes uit maar van binnen was het fantastisch. Erg mooi en smaakvol ingericht inclusief een keukenblok en gedekte tafel. We waren hier de enige gasten dus ik had het eigenlijk niet hoeven reserveren. Ik kan het iedereen van harte aanraden. De jongens waren meteen vrienden met de hond, de 4 kleine kittens en 2 grote poezen, de kippen en konijnen. We installeerden ons op de porch met een kop koffie waar ook nog af en toe een kolibrie voorbij vloog. Heerlijk was het hier! Toen het donker werd zijn we naar binnen gegaan. Michel zorgde voor het eten.