dirtroad rijden: de Phantom Canyon Road. Gelukkig zette de regen niet door. De weg was prachtig. Erg de moeite waard. We volgden een riviertje uitgesleten door de canyon over een weg die vroeger een spoorlijn was. We slingerden door dit gebied. De weg was in prima staat en was keurig bijgehouden. Rond 5 uur waren we bij onze cabin in Beulah. Ik had met Jan, de eigenaresse afgesproken dat ze de deur van het slot zou doen en dat ze rond 6 uur even langs kwam. De cabin is fantastisch. Oud maar van alle gemakken voorzien. Vooral de porch is heerlijk. Ik zit dit verhaaltje nu te typen op een schommelstoel. Jan was een bijzonder spraakzaam type. Ze ratelde aan één stuk door. Daarna hebben we een garlic bread in de oven gedaan voor de ergste honger. De jongens hadden ontdek dat je hier kon hoefijzerwerpen. Dus zo gezegd, zo gedaan. Ik ben er wel achter gekomen dat ik hier in ieder geval geen talent voor heb. We hebben samen voor de rest van het eten gezorgd.