ingezet werd. Toen we al aan de grond stonden was de buurvrouw ineens wel genegen om te praten en vertelde ze dat zij naar Washington door zouden vliegen. Haar man was overigens een lookalike van Piet Veerman. "Sailing home" zullen we maar zeggen. Op het vliegveld in Reykjavik was een grote bouwput dus moesten we per bus naar de terminal. Daar hebben we ons lekker in een hoekje op heerlijke zetels gesetteld. Michel en Tim gingen een pilsje en koffie halen. We zijn nu 2500 kronen armer, we zien thuis wel op het creditcardafschriftje of dat ons faillissement betekent hahaha. We hadden zo'n 1,5 uur dus dat gaf