werden weer getroffen door het spectaculaire uitzicht hier. Wat is het hier toch schitterend mooi. Nick ging nu een stukje rijden. Het is hier zo rustig op de weg dat hij gerust even het stuur over mag nemen. Het is wel jammer voor hem dat hij niet gewoon mag rijden, maar ja, dat mag nu eenmaal niet. Daarna gingen we proberen om de achterkant van deze canyon te vinden. De co÷rdinaten die we vooraf uitgezocht hadden klopten niet helemaal. De afslag lag een beetje verderop. Maar daar konden we niet door want er stond een vrachtwagen die een grote graafmachine aan het lossen was. We vroegen hen of dit de weg naar de achterkant van Coalmine Canyon was